Dwie książki Wydawnictwa Literatura zostały wyróżnione przez Polską Sekcję IBBY. Dostrzeżone zostały serie plus minus 16 oraz To lubię. Przeczytajcie uzasadnienia jury:

Barbara Ciwoniuk, Musisz to komuś powiedzieć

Napięte stosunki z matką, pierwsze zauroczenie, kłopoty z przyjaciółką, która czasami zawodzi zaufanie… Milena musi się zmierzyć z wieloma problemami okresu dorastania. W dodatku na początku wakacji w jej domu pojawia się Łukasz, chłopak z zagadkową i – wszystko na to wskazuje – mroczną przeszłością. Znajomość z nim okaże się o wiele ważniejsza, niż mogłoby się wydawać na początku. Czy istnieją granice szczerości? Na czym polega prawdziwa przyjaźń? Czy da się nie ulegać presji rówieśników i pozostać sobą, a jednocześnie uniknąć samotności? Złożony obraz relacji między młodymi ludźmi autorka splata z wątkiem warsztatów literackich poświęconych życiu i twórczości Marii Konopnickiej. Obalanie szkolnych mitów i dociekanie prawdy o dziewiętnastowiecznej poetce pozwala Milenie uważniej przyjrzeć się własnej rzeczywistości. WK

Barbara Stenka, Masło przygodowe

Dziesięcioletnia Kasia Koniec spontanicznie przeciwstawiła się dwóm szkolnym dręczycielom, co zapoczątkowało proces tworzenia solidaryzującej się klasy. Siłę dały tej chudziutkiej dziewczynce pewność oparcia w rodzinie i wychowanie przez dwoje nietuzinkowo dobranych rodziców. Pisarka węzłem małżeńskim połączyła jasnowłosą, mocno zaokrągloną Mariannę – kobietę pobożną, otoczoną świętymi obrazami, modlącą się wespół z Telewizją Trwam – oraz chudego, czarno- i długowłosego Pawła z licznymi tatuażami, zawsze ubranego w czarne skórzane kurtki gitarzystę basowego rockowego zespołu. Takie zestawienie skrajnie odmiennych ludzi uświadamia młodemu czytelnikowi, że światopogląd czy wygląd to nie są wyznaczniki człowieczeństwa. Książka jest mądra i zręcznie napisana. Narracja, prowadzona przez główną bohaterkę, ani na chwilę nie wychodzi poza zakres doświadczeń bądź wiadomości inteligentnego dziecka. Ta realistyczna powieść dzięki kreacji postaci Kasi przekonuje, że wiele urody i ekscytujących zdarzeń kryje się w najzwyklejszej codzienności – trzeba tylko umieć dostrzegać składające się na nią szczegóły i dokładnie je analizować. MK

A tak jury uzasadniało nominacje:

Joanna Jagiełło, Kawa z kardamonem

Jakie mamy prawo wnikać w tajemnice drugiego człowieka, nawet gdy jest on najbliższą osobą? Czy czarno-białe kryteria oceny przystają do złożoności świata? W tej powieści nic nie jest jednoznaczne. Główna bohaterka, prawie szesnastoletnia Linka, ma prawo czuć się zaniedbywana przez matkę, choć ona sama też nie odznacza się empatią, nie zastanawia się nad skutkami swoich działań. Ale skądinąd trudno jej odmówić prawa do szukania odpowiedzi na pytanie, co się stało z jej siostrą, o której istnieniu dotychczas nie wiedziała. Autorka pokazuje swoich młodych oraz dorosłych bohaterów jako ludzi mających jednakowe prawo do posiadania zalet i wad. Interesująco łączy realistyczną konwencję z wizjami sennymi, które pozwalają czytelnikowi domyślać się zdarzeń z przeszłości, zanim zostaną one odsłonięte w realnym świecie. Wszystkie wątki pozostają otwarte, bo skąd mamy wiedzieć, co się zdarzy (jeden z bohaterów powiada, że człowiek ma wpływ na 10 procent otaczających go spraw). MK

Olga Masiuk, Lenka, Fryderyk i podróże

Autorka swoją książką wzrusza, towarzyszy dziecięcej wyobraźni, która z łatwością powołuje do życia nieokreślone stwory lub dziwne miejsca, choćby takie, gdzie w hotelowej recepcji wiszą klucze z numerami, ale nie ma pokoi. Bawi absurdalnym dowcipem (w dalekich krainach czerwonozielone papugi od nadmiaru słońca zaczynają mówić w obcych językach). Paroma zdaniami potrafi wyraziście naszkicować postacie. Nie stroni też od plastycznych opisów świata, tu i ówdzie dodatkowo ozdobionych poetyckim stylem. Szczególnie warte podkreślenia jest bogactwo języka – wielość słów (często bardzo eleganckich, we współczesnej potocznej polszczyźnie rzadziej używanych), różnorodność epitetów. A para głównych bohaterów: ruchliwa podróżniczka Lenka i domator, wielbiciel książek Fryderyk – poprzez swe doświadczenia – uczy, że najważniejsze jest poznawanie świata (w wyniku przemieszczania się w przestrzeni, jak też studiowania tekstów). MK

Kazimierz Szymeczko, Czworo i kości

Jedna z niewielu powieści młodzieżowych poruszajacych tematykę gier fabularnych i gier komputerowych. Główni bohaterowie, uczniowie pierwszej licealnej, tworzą zgraną czwórkę przyjaciół, zapalonych graczy RPG. Są sympatyczni, często ze sobą rozmawiają i wspierają się w trudniejszych chwilach. Może dlatego to im właśnie wychowawca sugeruje, by wciągnęli do paczki fana gier komputerowych... Niestety, fikcyjny świat RPG dla chłopca od dawna już żyjacego w wirtualnej rzeczywistości okazuje się prawie śmiertelną pułapką. Bohaterowie muszą nagle zmierzyć się z ciężarem poczucia winy, a także zastanowić nad wpływem gier wyobraźni na inne sfery życia. Dodatkowym atutem tej ciekawej powieści obyczajowej są inteligentne, dowcipne dialogi oraz znakomicie pokazana, nareszcie pozytywna, relacja matki i dorastajacego syna. EG

 Więcej informacji na stronie Polskiej Sekcji Ibby: http://www.ibby.pl/