

Trudne jest życie nastolatka...
Przyjaźń, miłość, wakacje, alkohol, narkotyki i… Konopnicka. Jeśli wydaje ci się, że z tych elementów nie można stworzyć całości, przeczytaj powieść młodzieżową „Musisz to komuś powiedzieć” Barbary Ciwoniuk. A może znasz już podobne połączenie ze swojego życia?
Być może wielu młodych czytelników zapoznało się z innymi książkami Barbary Ciwoniuk – Anią, Igorem, Rokko, Wszystko inne poczeka czy Wakacjami z gangsterem. Po raz kolejny pisarka pokazała jak trudne jest życie, kiedy ma się kilkanaście lat. Gdy czytamy takie historie, zaczynamy rozumieć, dlaczego rodzice nieustannie martwią się o dorastające już dzieci. Kiedy jednak i oni zapoznają się z tą lekturą, szybko przekonają się, iż najlepszym sposobem na rozwiązanie wszelkich międzypokoleniowych konfliktów, jest obdarzenie się wzajemnym zaufaniem i umiejętność prowadzenia szczerych rozmów.
Musisz to komuś powiedzieć to powieść, która może wnieść w życie młodego człowieka wiele dobrego. W pierwszej kolejności ostrzega przed konsekwencjami upijania się i zażywania narkotyków. Pisarka nie zdecydowała się na prosty dydaktyzm, ale uderzyła w odbiorcę jak najsilniej, przedstawiając historię dziewczyny, która dzięki swojej nieuwadze, zaczęła balansować na granicy życia i śmierci. Powieść ta każe też bardzo uważnie przyglądać się swoim przyjaciołom. Czytelnik przekonuje się, że trzeba być czujnym, nawet jeśli wydaje się, że wszystko jest w porządku, bo jesteśmy tylko ludźmi i mamy prawo do popełniania błędów. Wiele tu też jest o miłości, złudnym zauroczeniu i trafianiu na tę jedyną czy jedynego. Pisarka przypomina jednocześnie, że związki międzyludzkie mogą mieć różny charakter, a miłość narodzić może się także między osobami tej samej płci. Musisz to komuś powiedzieć jest bowiem nade wszystko dyskusją z homofobią. Sądzę również, że książka ta uczy czytelnika tolerancji i obiektywnego spojrzenia na otaczający go świat. Przestrzega przed bezrefleksyjnym przyjmowaniem wszelkich informacji, nawet jeśli „wychodziłyby one z ust” nauczycieli czy najbliższych. Doskonałym przykładem potwierdzającym to stwierdzenie, staje się występująca w powieści polemika z mitem Marii Konopnickiej, którą powszechnie uznaje się za doskonałego pisarza i wzór do naśladowania. Podczas warsztatów, na których podjęto się poznania życia i twórczości pisarki, bohaterowie udowadniają, że czasem warto brać pod uwagę różne argumenty, skrupulatnie przyjrzeć się wszelkim motywom działania człowieka, nim się go oceni. Nikt z nas nie wie przecież o innych wszystkiego, czasem okazuje się, że w ogóle nie znamy nawet swoich przyjaciół.
Książka Barbary Ciwoniuk jest opowieścią o życiu Mileny i jej rodziny, przyjaciół oraz znajomych. Główna bohaterka jest inteligentna, posiada jednak wiele kompleksów. Mimo wszystko, krok po kroku przekonuje się o swojej wartości. Ci zaś, których podziwiała i chciała się do nich upodobnić, okazują się być ludźmi, którzy nie zasługują na przyjaźń czy miłość. Dziewczyna zawiodła się nawet na własnej przyjaciółce, jednak mimo wszystko postanowiła wyciągnąć ją z kłopotów. W czasie wakacji rodzice Mileny obiecali zaopiekować się starszym od niej synem przyjaciółki. Przystojny i dojrzały Łukasz zawróci w głowie nie tylko jej, bo także jej koleżankom. Wcześniej jednak bohaterka zakochała się w koledze ze szkoły – Pawle. Czy dziewczyna zdecyduje się na związek z którymś z chłopców? A może na jej życiowej drodze pojawi się ktoś inny? Myślę, że więcej szczegółów zdradzić nie można, gdyż odebrałoby to radość z czytania, wiele zagadek zostanie bowiem rozwiązanych na końcu powieści.